وی در این روستای سرسبز (( اکنون شهر شده است)) در خانوادایی متوسط به دنیا آمد . در سالهای انقلاب اسلامی همیشه در صحنه جهاد و رزم آماده بود همزمان با اوج گیری نهضت امام خمینی (ره) درس و کلاس را رها کرد و به صف انقلابیون پیوست و با وجود کمی سن در همه فعالیت های انقلابی (( با وجود حاکمیت جو شاه پرستی در جامعه آن روز نقاب)) شرکت می کرد و همواره همه کارها را بدون آلایش یا داشتن توقعی انجام میداد روحی پرجوش و فعال بود وبا هر نارفیقی رفیقی نمی کرد

سخت کوش و پاک وبی آلایش بود . برای انجام هر کاری حساب و کتابی نمی کرد. بعد از پیروزی انقلاب وبا شروع جنگ به جبهه ها شتافت و بیشتر در منطقه کردستان بود (( از اینجا زنده بر نمی گردم اما دعا میکنم جسدم سالم برگردد ودر خاک خودم دفن شود)) این واقعیت شیرین شهادت را پذیرا بود اما نمی خواست مادرش چشم براه نعش فرزندش باشد . او شهادت را دیده بود ولی می گفت: (( نمی خواهم نامم نان خانواده ام باشد یا ازنامم استفاده ها گردد)) ولی متاسفانه به وصیتش عمل نشد!

شهید عبدالحمید نقابی علاوه برکارهای انقلابی و سیاسی به فعالیت کشاورزی نیز می پرداخت وی در حدود اوایل جوانی شروع به اصلاح ساختار آبیاری در مزارع خانوادگی نمود که منجر به بهبود وضع کشاورزی در خانواده ایشان گشت در طی سالهای قبل از انقلاب حدود 80% فعالیتهای کشاورزی منحصرا توسط وی انجام گرفت که این وضع تا بعداز انقلاب و شهادت وی ادامه داشت وی درسال 1360 به خدمت مقدس سربازی (نه خدمت وظیفه ) برای آموزش در بیرجند رفت و6ماه بعد به جبهه های نبرد حق علیه باطل رفت و در همان اوایل اعزام به منطقه کردستان رفت . ولی کردستان امروز کجا و دیروز کجا؟ وی به خود کربلای واقعی اعزام شد .

نا امنی، بی ثباتی سیاسی ،قتل و جنایت حاصل تلاشهای کردهای (کموله) وطن فروش دسیسه جو خائن بود. که البته صدام در سالهای پایانی جنگ جواب خوش خدمتی آنان را داد!! در هرحال به شهادت رسیدن در کردستان یک امر بدیهی وعادی بود اما آیا این جمله را جز افراد واقعا مخلص کسی میتواند به زبان بیاورد؟ این اساس ایمان واقعی است که انسان مجاهد در راه خدا هرچه را که دوست بخواهد می پسندد.

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست                                                 که هرچه بر سر ما می رود از سر ارادت اوست

درآخرین سال با کوشش فراوانی که انجام داد به فرماندهی برگزیده شد و توانست موفقیت هایی نیز کسب کند گرچه واقعا هنوز 16 ساله بود وبه صورت شناسنامه ایی چیز دیگری ! اما او سالهای زیادی بود که سال کمی داشت اما حقیقت را دید ودرحقیقت حل شد.از جان بود و به جانان پیوست ودر نزد حق لا یموت به روزی رسید. 

واین شقایق همیشه عاشق در بیست وهشتم مرداد هزاروسیصدوشصت و دو هجری شمسی به دشت خدا رحل اقامت گزید تا ساقی اش او باشد که وعده حق بود وشرابی گواراتراز شراب وصل نیافت. او قمار عاشقانه اش را برد .

من بحث وجد

من وجد عرف من عرف عشق من عشق عشقت من عشقت قتلت من قتلت لادیه له

ای بشر تو چه قدر درطلب سیم و زری 

                                                                           سرمایه تو در این جهان یک کفن است

                                                                                                                آن هم به گمانم ببری یا نبری